Necesitaba un tiempo para quitarte de mi cabeza, porque ya no aguantaba rallándome la cabeza cada dos por tres. Lo necesitaba porque sé que no tengo nada que hacer. Para una puta vez que pienso en mí mismo me sale mal. Ya no sé que hacer. Quisiera que vuelva a ser todo como antes, que me vuelvan esas ralladas de cabeza, porque ahora que estamos distanciados te hecho mucho de menos. Sé que a ti te ha dolido mi acción, pero ya te he dado explicaciones. En este tiempo que nos conocemos para mí has sido importante, una buena amiga. Si a los presos les dan la oportunidad de reinsertarse en las prisiones...¿porqué yo no tengo la oportunidad de que me perdones?
He aceptado mi error, por algo se empieza. Ahora todo depende de ti. Me gustaría quedar para hablar cara que es como se deben solucionar las cosas, pero falta que quieras. Hay dias que te he visto de fiesta pero no me he acercado a ti, no quería fastidiarte la fiesta.
Simón :(
martes, 9 de marzo de 2010
Suscribirse a:
Enviar comentarios (Atom)

Me done per aludida vamos.
ResponderEliminarSenc dir-te que açò escrit no se correspon en lo que fas.. no se que pretens escrivint algo que vols que siga aixina, però no fas res. Es més, ni te dignes a saludar ni res.. bien..! Clarament tampoc vaig a anar jo darrere, perque que jo pense i en la meua opinió, no he fet res mal i damuunt encara m'ha tocat donar unes quantes vegaes el primer pas sense haver fet una puta merda, això és lo que mñes me mola.
Res més, sigue así.